आमा

आमा मेरा हरेक शब्दहरुमा तिम्रै प्रतिबिम्ब
सबै सबै शिर्शकहरुमा तिम्रै रुप रङ्ग।

श्रीजनाका हरफ तिम्रै प्रेरणाले लेख्छु
दोश छैन आमा जहिल्यै गुणैगुण देख्छु ।


तिम्रो माया कोपिलाले पाई फेर्यो रुप
कस्तो एउटा जीबन मागे मैले तिमीसित ।

फुल झै म त फुल्न पाए तिम्रै प्रेरणाले
सुन्दर संसार देख्न पाए तिम्रै बलिदानले ।

पोष लाग्यो स्नेहिला ति हातले छुदा
मात्रीबात्सल्य थाहा भयो आफु आमा हुँदा ।

बेदनाले मन पोल्छ सन्तान आफ्नो सम्झी
मुटुबाट निकालेर आँखा भित्र राखी ।

झरी बादल जे भए नि उज्यालो छ मुहार
दुर देशमा भए पनि एउटै छ बहार ।

सीमा पारी कस्ले देख्छ यहाँ एक्लो हुँदा
मेची कोशी भए आँखा घर सम्झी रुदा ।

जन्मे हुर्के न्यानो काखमा त्यही मर्न पाउ
मेरो आत्मा सिङो शरीर तिमलाई चढाउन पाउ।

नमाने है दु:ख कहिलै मान्नु हर्ष गौरब
थपी दिन्छु मेरो आयु बाच्नु लाखौं बर्ष ।

बाटो हेर्दै गर्नु आमा अब चाडै आउछु
छाडिएको हासो खुशी बटुलेर ल्याउछु ।।